| Eilhardus
Lubinus (Eilert Lübben) urodził się 23 marca 1565 r. w Westerstede
koło Oldenburga. Jego ojciec Fryderyk był miejscowym pastorem. E. Lubinus
w latach 1588-1594 studiował na Uniwersytecie w Rostocku, tam też został
profesorem. Początkowo zajmował się poezją oraz teologią. Wydał m.in. prace
Hipokratesa, Horacego i Anakreona, opracował także Lexicon Clavis Graecae
Lingue, który doczekał się jedenastu wydań. Posiadał również doskonałe
wykształcenie matematyczne, które wykorzystał przy opracowaniu map. Jego
pierwszą pracą kartograficzną, zleconą przez księcia wołogoskiego Filipa
Juliusza (1601-1625) była mapa Rugii - Nova famigerabilis insulae ac
ducatus Rugiae descriptio...inscripta ab E. Lubino sporządzona w 1618
r. i wydana przez oficynę Jodokusa Hondiusa w Amsterdamie w 1609 r. Opracowanie
to zamieszczone zostało w atlasie Merkatora-Hondiusa L'Atlas ou Medationes
cosmographiques. Porównując te mapę z wcześniejszymi dziełami kartograficznymi
należy stwierdzić, iż ma ona znacznie bogatszą treść i wykonana została
z dużo większą precyzją. Na mapie oznaczono ponad 470 miejscowości, bogata
jest sieć hydrograficzna. Obraz przyozdobiono trzydziestoma herbami szlachty
rugijskiej.
Doświadczenia
zebrane w trakcie tych prac wykorzystał E. Lubinus tworząc jedno z największych
opracowań kartograficznych jakie powstało na tym terenie w początku XVII
stulecia, a mianowicie Wielką mapę Księstwa Pomorskiego - Nova illustrissimi
principatur Pomeraniae descriptio cum adiuncta principum genealogia et
pnncipum veris et potiorum urbium imaginibus et nobilium insignibus. Prace
nad mapą trwały w latach 1611-1618. Autor tego dzieła zmarł 2 czerwca 1621
r. i został pochowany w kościele Św. Jakuba w Rostocku.

|